W uchwale Sądu Najwyższego z dnia 13 września 2007 r. (IIICZP 79/07) wskazano, że odcinek przewodu kanalizacyjnego łączący wewnętrzną instalację kanalizacyjną w nieruchomości tego odbiorcy z istniejącą siecią kanalizacyjną stanowi w części leżącej poza granicą nieruchomości gruntowej urządzenie kanalizacyjne (przez analogię należy również odnieść to również do sieci wodociągowej). W orzeczeniu, Sąd Najwyższy wyznaczył granice dla przyłączy wskazując, że jest nią granica nieruchomości gruntowej, poza którą odbiorca usług nie jest podmiotem zobowiązanym do ponoszenia kosztów budowy przewodu, tym samym ten odcinek przewodu nie jest przyłączem w rozumieniu ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków.

W związku z powyższym, w ramach działania „Podstawowe usługi dla gospodarki i ludności wiejskiej” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 koszty budowy przewodów zlokalizowanych poza granicami nieruchomości przyłączonej mogą być kwalifikowalne, a w granicach nieruchomości przyłączonej tylko te odcinki, które służą do przyłączenia więcej niż jednego podmiotu. Dotychczasowe interpretacje są nieobowiązujące.